Şu anda 44 yaşında olan ve UD Rotena ekibinde futbol hayatına devam eden Dani Guiza açıklamalarda bulundu. 2008 yılında 14 milyon Euro bedelle Fenerbahçe’ye transfer olan Guiza, sarı lacivertlilerde bir şampiyonluk bir de Üstün Kupa sevinci yaşarken 98 maçta da 35 gol atıp 19 asist yaptı.
Guiza’nın açıklamaları şu biçimde:
– Hala yolun var mı?
En az bir yıl daha. Roteña’da kalmamı istiyorlar, ben de kabul edeceğim
– Japon futbolcu Miura 58 yaşında hâlâ oynuyor…
Uff! Ben oraya kadar gidemem. O yaşta bacaklarım artık işlemez.
– Futbolu bıraktıktan sonraki günü hiç hayal ettiniz mi?
Düşünmek bile istemiyorum. Büyük ihtimalle son dönemimde bir psikoloğa gereksinimim olacak zira çocukluğumdan beri hayatım futboldu. Vedalaşınca bunu nasıl yöneteceğimi bilmiyorum.
– Her vakit Madrid taraftarı mıydınız?
Her vakit. Aileden gelen bir gelenek falan değil. Küçüklüğümden beri Real Madrid’i izliyordum ve bayılıyordum. Çok acı çekmemek için kolay yolu seçtim ve en çok kupa kazanan grubu tuttum. Sıkı bir Madrid taraftarıyım.
– Ancak idolünüz Atletico’lu…
Aynen o denli. Benim gerçek manadaki tek idolüm Kiko Narváez. Küçükken bana antrenörlük yaptı ve hala onun üzere gol sevinci yaparım. Madrid’den çok futbolcu beğenmişimdir lakin tek örnek aldığım kişi oydu.
– Madrid sizinle hiç ilgilendi mi?
Sanmam, zira o denli bir şey olsaydı koşa koşa giderdim. Büyük bir kayıptı. Hayatımı değiştirirdi. Bence Barcelona taraftarı olan Katalanlar bile Real Madrid’de oynamak ister zira bu kulüp dünyanın en uygunu. O denli bir şey olsaydı yedi yıl boyunca duygulanıp ağlardım.
– Bu bir iç ukde mi?
Olabilir, lakin 2010 Dünya Kupası’nda oynamamak üzere daha büyük ukdelerim var. Bilhassa de Real Betis’in teklifini reddedip Fenerbahçe’ye gitmem. Kalbimi ve hislerimi dinlemek yerine daha çok para kazanmayı seçtim.
– Kusur mıydı?
Evet. Artık olsa hiç düşünmeden Betis’i seçerdim. O kararımda çok büyük kusur yaptım. Sonradan fark ettim ki para her vakit en kıymetli şey değil. O fırsatı kaçırmak çok canımı yaktı.
– Barça B’de Iniesta’yla oynadınız…
Ne büyük fenomen! Dünyanın en düzgün oyuncularından biriydi ve ayrıyeten o kadar uygun bir insandı ki herkesin sevgisini kazanıyordu. Hakikaten örnek alınacak biri.
– 2008’de Guardiola sizi Barcelona’ya transfer etmek istedi. Ne oldu?
Bu bahiste çok konuşmayı sevmiyorum. Grupta bilhassa biri vardı ki, beni istemiyordu zira magazin basınında çok fazla yer alıyordum ve bu güzeline gitmiyordu. Guardiola beni istiyordu, her şey hazırdı lakin her şey bozuldu.
– Bu veto sizi üzdü mü?
Anlayamadım, ancak hayat bu türlü işte. Lillo beni güzel tanıyordu, Pep de o denli. İkisi de onaylamıştı ancak gerçekleşmedi.
– Madrid’e birkaç golünüz var…
Evet, Getafe formasıyla Casillas’a attığım gol beni bilhassa çok keyifli etmişti.
– Bernabéu’da Getafe formasıyla atılan birinci gol müydü bu?
Öyle mi? Hiç bilmiyordum. Sanırım Cotelo’dan bir pas gelmişti ve Iker’e karşı uygun bir vuruşla çaprazdan golü atmıştım. Efsane bir kaleciye karşı ve o muazzam stadyumda mükemmel bir andı. Sonra Mallorca formasıyla da attım. Bernabéu bana uğurluydu diyebilirim. Düşünün orada oynasaydım kaç tane atardım (gülerek).
– Bir de Madrid taraftarısınız…
Bu da ekstraydı natürel. O devir Real Madrid maç başına kaç gol konumu buluyordu, ben o durumları kıymetlendirmekten ayakkabılarımı eskitirdim. Üstelik o vakitler formum tepedeydi, lakin kısmet olmadı.
– Hayatınızın en hoş golü hangisi?
2008 Avrupa Şampiyonası’nda Yunanistan’a attığım birinci ulusal kadro golüm. Başla atmıştım ve maçı kazanmamızı sağlamıştı. İkinci olarak, Rusya’ya attığım golü söylerim. Cesc Fàbregas’tan gelen pası kalecinin üzerinden aşırarak atmıştım.
– Madrid’e ne oluyor?
Toni Kroos eksik ve onun üzere birini bulmak lazım fakat tahminen de onun gibisi yok. Ben olsam Real Sociedad’dan Zubimendi’yi alırdım. Grubun muhtaçlığı olan şey bu. Onu çok beğeniyorum zira Alman üzere bir karakteri var, topu ayağında tutmaktan korkmuyor. Madrid bir ön libero eksikliği yaşıyor ve ben Zubimendi’ye yatırım yapardım.
– Ancelotti’yi kadroda fiyat mıydınız?
Kesinlikle. Bu hususla ilgili koparılan fırtınayı anlamıyorum. Bence futbol tarihinin en âlâ teknik yöneticisi. Kazandığı kupalar ortada. Sadece bir makus dönem yüzünden bu kadar radikal bir karar alınamaz.
– Size Luis Aragonés ilham verdi…
O benim için ikinci bir baba üzereydi. Gençken Mallorca’da bana sevgi gösterdi, ulusal grupta oynama hayalimi gerçekleştirdi ve hatta onunla birlikte Türkiye’de Fenerbahçe’ye gittim. Çin’e gitme planlarımız bile vardı lakin gerçekleşmedi. Her vakit bana “kendin ol, kişiliğini kaybetme” kederi. Bu kelamı hayatım boyunca unutmadım.
– Kendinizi en çok hangi ekipte sevildiğinizi hissettiniz?
Paraguay’dan Cerro Porteño. Orada iki yıl kaldım, sonra babam hasta olduğu için İspanya’ya döndüm fakat en az üç yıl daha kalırdım. Orada çok memnundum, herkes tarafından kıymet gördüğümü hissettim.
– Kaç defa “biraz daha kendine baksaydı çok daha büyük yerlere gelirdi” lafını duydunuz?
Bunu Romario’ya da, Guti’ye de söylediler… Gençken eğlenmeyi severdim, herkes üzere. Fırsat buldukça dışarı çıkardım. Konutta otursam mesleğim daha mı farklı olurdu? Sanmam. Herkesin nasibi neyse o oluyor.
– Kupa finali için kestiriminiz nedir?
Madrid 3-1 kazanır. Bundan eminim. Umarım Rodrygo olağanüstü bir maç çıkarır, zira takımda en çok beğendiğim oyuncu o.
